BABASIZ BİR EV, GÜNEŞSİZ DÜNYA GİBİDİR   Adamın birinin oğlu yüksek bir makama atanmıştı. Baba, oğlunu ziyaret etmek için yanına gitti. Makam odasında uzun uzun sohbet edip hasret giderdiler.   Sohbetin ardından baba ayağa kalktı, oğlunun omzuna elini koydu ve onu hem imtihan etmek hem de taşıdığı sorumluluğun farkında olup olmadığını anlamak için bir soru sordu:   — Oğlum, bu âlemde sen mi güçlüsün, ben mi?   Oğlu hiç düşünmeden:   — Ben güçlüyüm baba, dedi.   Baba biraz şaşırdı ve aynı soruyu tekrar sordu:   — Oğlum, bu âlemde sen mi güçlüsün, ben mi?   Oğlu yine:   — Ben güçlüyüm baba, dedi.   Baba üçüncü kez aynı soruyu yöneltti:   — Oğlum, söyle bakalım; sen mi güçlüsün, ben mi?   Oğlu yine aynı cevabı verdi:   — Ben güçlüyüm baba.   Bunun üzerine baba elini oğlunun omzundan çekti, kapıya yöneldi. Tam çıkacağı sırada dönüp son kez sordu:   — Oğlum, bu âlemde sen mi güçlüsün, ben mi?   Bu kez oğlu başını eğerek:   — Sen güçlüsün babacığım, dedi.   Baba merakla sordu:   — Evladım, az önce neden bunun tersini söyledin?   Oğlu gözleri dolarak şu cevabı verdi:   — Canım babam, sen bana o soruları sorarken elin omzumdaydı. Sen benim destekçimdin. Arkamda dağ gibi duran, bana güç veren, kendimi güvende hissettiren kişi sendin. Omzumdaki o el senin elindi. O el omzumdayken güçlü olan bendim. Çünkü sen vardın.   — Şimdi ise elini omzumdan çektin. Artık güçlü olan sensin. Çünkü sen olmazsan, ben nasıl güçlü olabilirim ki? Sen benim dayanağımsın, sen benim babamsın.   Değerli dostlar,   Baba demek; canımızdan bir can, kanımızdan bir kan demektir.   Baba, evladının en büyük sığınağıdır. Varlığı bazen fark edilmez ama yokluğu her an hissedilir. İnsan, babasının gölgesinde kendini güvende hisseder.   Baba; ailesini koruyan, kollayan, onlar için ömrünü ortaya koyan bir çınardır. O, yuvanın direği, evladın dayanağıdır. Bir baba bazen sessizce fedakârlık yapar, bazen de evladının mutluluğu için kendi mutluluğundan vazgeçer.   Babanın sevgisi çoğu zaman sözlerle değil, emekle anlatılır. O, gecesini gündüzüne katar; ailesinin huzuru için çalışır, çabalar ve mücadele eder.   Babanın gölgesinde huzur vardır, güven vardır, mutluluk vardır.   Velhasıl aziz dostlarım;   Babasız bir ev, güneşsiz dünya gibidir.   Buradan evlatları için ömürlerini feda eden bütün yaşayan babaların ellerinden hürmetle öpüyorum.   Ahirete irtihal etmiş tüm babaları rahmet ve minnetle yâd ediyorum. Mekânları cennet, makamları âli olsun.   Benim gibi annesini ve babasını kaybetmiş tüm yetim ve öksüz kardeşlerime de selam ve muhabbetlerimi gönderiyorum.   Araştırmacı ve İlahiyatçı Yazar Hüseyin DENİZ