TEK ÇARE İSLAMÎ TERBİYEDİR   Okullarımız yeniden açıldı. Sınıflar öğrencilerle, koridorlar çocuk sesleriyle, sıralar gençlerimizin heyecanıyla doldu. Devlet okulu veya özel okul fark etmez; her çocuğumuz yeni bir eğitim yolculuğuna başladı.   Elbette çocuklarımız okuyacak, öğrenecek, meslek sahibi olacak, bilimde ve teknolojide ilerleyecek. Ancak asıl mesele şudur:   Çocuğumuza sadece nasıl başarılı olacağını mı öğreteceğiz, yoksa nasıl iyi ve güzel bir insan olunacağını da mı?   Çünkü diploma her şeyi çözmez!   Bir insan çok iyi matematik bilebilir ama kul hakkını bilmiyorsa, çok iyi bir meslek sahibi olabilir ama emanete ihanet ediyorsa, üniversite bitirebilir ama anne-babasına saygıyı unutuyorsa orada eğitim adına düşünmemiz gereken ciddi bir mesele vardır.   Bilgi aklı aydınlatır; terbiye ise insanı insan yapar.   İslam’ın eğitim anlayışı yalnızca bilgi yüklemekten ibaret değildir. İlimle beraber ahlakı, edebi, merhameti, adaleti, dürüstlüğü, kul hakkını ve sorumluluk bilincini öğretir.   Yüce Allah şöyle buyurur:   “Hiç bilenlerle bilmeyenler bir olur mu?” (Zümer, 39/9)   Fakat bilmek kadar, bildiğiyle doğru yaşamak da önemlidir.   Bugün çocuklarımızı sınavlara hazırlıyoruz; peki hayata hazırlıyor muyuz?   Meslek öğretiyoruz; peki ahlak öğretiyor muyuz?   Başarıyı anlatıyoruz; peki sorumluluğu anlatıyor muyuz?   Haklarını öğretiyoruz; peki başkasının hakkına saygı göstermeyi öğretiyor muyuz?   İşte meselenin düğüm noktası burasıdır.   Çocuğun eline bilgisayar vermek kolaydır; vicdan vermek zordur. Diploma almak kolaydır; adam olmak zordur. Bir meslek öğrenmek mümkündür; güzel ahlak sahibi olmak emek ister.   Bu nedenle eğitim sadece okulun, öğretmenin veya devletin görevi değildir. Aile, okul ve toplum el ele vermelidir.   Çocuklarımızı geleceğe hazırlarken onların yalnızca zihnini değil, kalbini ve vicdanını da eğitmeliyiz.   Çünkü ahlaktan kopmuş bilgi, insanlığın hizmetinde değilse tehlikeye dönüşebilir.   İşte bu yüzden söylüyoruz:   Çocuklarımızın maddî eğitimini ihmal etmeyelim; fakat manevî eğitimini de asla ikinci plana atmayalım.   Kur’an’ın rehberliği, Peygamber Efendimizin güzel ahlakı ve İslamî terbiye; çocuğun hayatına yön veren güçlü bir ahlak zemini oluşturur.   Unutmayalım:   Eğitimin amacı sadece sınav kazanan çocuklar yetiştirmek değildir. Asıl amaç; Allah’ı bilen, insanı seven, anne-babasına saygılı, vatanına ve milletine bağlı, kul hakkından korkan, adaletten ayrılmayan, merhametli ve güzel ahlaklı nesiller yetiştirmektir.   Bugün çocuklarımızın geleceğini konuşuyorsak, onların ahlakını da konuşmak zorundayız.   Çünkü gelecek, yalnızca bilgili insanların değil; bilgisiyle ahlakını birleştiren insanların omuzlarında yükselecektir.   Ve bizim sözümüz nettir:   EĞİTİM ŞARTTIR; AMA AHLAKSIZ EĞİTİM EKSİKTİR.   ÇOCUĞUN ZİHNİNİ BİLGİYLE, KALBİNİ İMAN VE AHLAKLA DONATMALIYIZ.   Tek çare: İslamî terbiyeyi hayatın merkezine almaktır.   Hüseyin DENİZ Araştırmacı ve ilahiyatçı